«Presidenta de la Cámara, señorías, buenos días, bon dia, egun on, bos días. Quero comezar esta intervención facendo miñas as palabras doutro deputado: O noso idioma galego debe merecer toda a vosa simpatía porque é a lingua do traballador, do obreiro, do artesán, do labrego, do mariñeiro. A resurrección da nosa lingua no século XIX foi un revivir da democracia e os poetas galegos foron os creadores do alento civil da miña terra. Ao presentar esta emenda os galegos non quixemos máis que unha cousa: que quedase na Constitución o respecto polo noso idioma, e para merecelo eu non hei recorrer ao pasado glorioso da lingua. Nada disto. Recorrerei simplemente ás razóns do sentimento, confiando na vosa cordialidade de irmáns. Non somos separatistas porque, se separatismo vén de separar, separatista será o que non queira que o galego sexa un idioma español. Quiero comenzar esta intervención haciendo mías las palabras de otro diputado. Nuestro idioma gallego debe merecer toda vuestra simpatía, porque es la lengua del trabajador, del obrero, del artesano, del labrador, del marinero.»

Fragmento 1 de 7 de esta intervención.